Pies duży

Psy duże to jedna z tak zwanych ekskluzywnych psich ras, które służą człowiekowi głównie do towarzystwa i jako pewien rodzaj żywego ozdobnika. Starogermański język mówił, że pudel to inaczej kałuża. Ich bardzo zarośnięte brody przyczyniły się do tego, że we Francji zwykło się na nie mówić "barbety". Początek historii tej rasy jest bardzo niejasny, ale wiadomo, że ich drzewo genealogiczne ucina się w Islandii - to właśnie stamtąd transportowano do centrum Europy dwa rodzaje psów - zaganiające oraz myśliwskie. Kiedy docierało na miejsce. Kiedy rodziły się szczeniaki, miały nietypowe futro. Przypominały one owieczki, dlatego władze ich właściciele decydowały się na strzyżenie ich, co jednocześnie było początkiem pielęgnacji psów na szeroką skalę, która uprawiana jest do dzisiaj. Dawniej jednak wykorzystywano je w polowaniach - były one niezastąpione podczas polowań na kaczki, które pływały po jeziorach. Dzisiaj ich funkcja pełni rolę niemal w pełni reprezentacyjną. Niektóre z nich są także wykorzystywane w celach rehabilitacyjnych w niektórych przypadkach. Charakteryzuje je mocne zacięcie oraz upór. Uchodzą za zadrowe zwierzęta i występuje u nich najmniejszy procent tak zwanego skrętu żołądka.