Wyżeł

Pochodzenie rasy wyżłów przypada prawdopodobnie na półwysep Iberyjski. Co prawda, nie wiadomo tego na pewno, ale wszystkie ślady ich pochodzenia zacierają się właśnie na tym półwyspie. Ich przeznaczenie znazało funkcję w polowaniach na suchych terenach, w wodzie oraz lesie. Nie było z nimi żadnego problemy - były znakomitymi myśliwymi w polowaniu na ptactwo wodne, jak i na zwierzęta lądowie, i wielkie, i małe. Ich średnia wielkość waha się między pięćdziesięcioma oraz siedemdziesięcioma centymetrami. Można je podzielić na brytyjskie (w skład których wchodzą między innymi, seter irlandzki, angielski, szkocki) oraz kontynentalne - tu zaliczają się niemieckie, włoskie oraz francuskie i inne. Nad wisłą nie jest to zbyt popularna rasa - jedyne kręgi, które interesują się tym gatunkiem, to środowiska myśliwskie. Próbowano także stworzyć specjalną, polską wersję tego typu psów, ale próby spełzły na niczym. Uchodziły one za najlepsze podczas polowań - były niewybredne, szybkie, zwinne oraz uparte. Miały też dobry nos. Próba stworzenia polskiej ich odmiany zakończyła się fiaskiem, głównie ze względów zdrowotnych kierownika projektu.